In Nederland delen verschillende moeders hun verdrietige ervaringen met het verlies van hun kinderen voor of tijdens de geboorte. Gwen, die haar dochter na 32 weken zwangerschap verloor, spreekt haar elke dag toe. Danique herinnert zich de heftige momenten wanneer ze thuis zat zonder kind in haar buik na het verlies vlak voor de geboorte. Ellen uit Cuijk heeft een boek geschreven over haar stilgeboren dochter Suze en getuigt van de onbeschrijflijke pijn. Ook andere moeders, zoals Rachel en Danique, hebben de noodzaak gevoeld om hun verhalen te delen en herinneringen vast te leggen, als een eerbetoon aan de kinderen die nooit in hun armen konden worden gehouden.