Marian Eisden heeft afgelopen jaar haar pleegzoon Jerryson, die op vijftienjarige leeftijd werd doodgeschoten, verloren. Dit verlies heeft niet alleen een diepe impact op haar, maar dient ook als een wake-upcall voor de samenleving over de druk waarmee jongeren te maken hebben. Marian kijkt terug op een ingewikkelde zomer waarin ook andere jonge leven verloren gingen, zoals die van Joeweela en Peter. Ze pleit ervoor dat er meer ondersteuning voor jongeren moet komen, om ervoor te zorgen dat ze niet verloren gaan. Ondanks het grote verdriet heeft Marian recent rust gevonden op Curaçao, waar ze de eerste kerst zonder Jerryson vierde.