In Nederland kijken afstandskinderen en hun moeders reikhalzend uit naar de nationale excuses die binnenkort worden aangeboden. Frans Haven, een afstandskind, hoopt dat deze excuses leiden tot erkenning van het onrecht dat hen is aangedaan. Hij vertelt over zijn onwaarschijnlijke levensreis, waarin hij van zijn moeder werd gescheiden en naar een kindertehuis werd afgevoerd. Ook andere slachtoffers, zoals Anja, delen hun verhalen van ontvoering en verkoop als baby. Ondanks de historische excuses blijft het trauma aanwezig en eisen veel afstandsmoeders en kinderen volledige openheid van hun dossiers. De overheid erkent haar rol bij de gedwongen afstand en adoptie in het verleden en biedt nu excuses aan voor deze praktijken, waaronder specifiek voor het kinderhuis Moederheil. Daarnaast wordt er gedebatteerd over de rechten van kinderen in het kader van draagmoederschap.