De inwoners van Moerdijk voelen stress over de mogelijke opheffing van hun eeuwenoude dorp, dat zijn oorsprong vindt in 967. Ondanks het gevoel van urgentie onder de bewoners, blijkt dat velen geen hulp zoeken. De Dorpstafel Moerdijk roept op tot nuance in de discussies over de leefbaarheidsvisie en vraagt de gemeenteraad om in gesprek te gaan met de gemeenschap, in plaats van over hen te praten. De meeste inwoners willen blijven en zijn vastbesloten niet vrijwillig te vertrekken, terwijl de oudste bewoner, Tanny (95), het verdwijnen van Moerdijk als ‘heel onwerkelijk’ beschrijft. Er is duidelijke onvrede over het feit dat drie kwart van de inwoners het gevoel heeft niet goed betrokken te zijn bij de besluitvorming omtrent het toekomst van hun dorp.