In Iran lijkt de oorlog niets op te leveren voor de bevolking, die vrees heeft voor wraak. Binnen de Iraanse onderhandelaars zijn er hardliners die geen concessies willen doen aan de Verenigde Staten, wat leidt tot eerste scheurtjes in het regime. Radicalen beschouwen de onderhandelingen als vernederend en er is een groeiende angst onder de bevolking. De werkelijke macht ligt niet bij ayatollah Khamenei, maar bij andere invloedrijke mannen in het land. Ondanks de wanhoop van Iran is een regimeverandering nog steeds uitblijvend, met een regime dat zowel van binnenuit als van buitenaf wordt verstikt.